تبلیغات
پریزاد برکه نور - یخبندان

پریزاد برکه نور

در زد کسی انگار که مهمان داریم در سفره گرسنگی فراوان داریم امروز پدر ابر زیادی آورد مانند همیشه شام باران داریم//جلیل صفربیگی

سلام دوستان

بعد از حدود ده روز بحران روحی شدید و چند روز بستری بودن در آسایشگاه

شب اولی ست كه در منزل خودم هستم.

تنها نشسته بودم و به در و دیوار نگاه می كردم.

حدود ساعت 12 شب تلفن زنگ زد. دوست گرانقدر و فرهیخته ام

رها كبیری سامانی مدیر وبلاگ یول بود كه از آمریكا تماس می گرفت.

خدا می داند چقدر خوشحال شدم و چه آرامشی پیدا كردم

و لبخندی از سر رضایت ، كه همه هم نامهربان نیستند و خدا را شكر كردم كه

دوستان نازنینی را به من هدیه كرده است.

وسپاس و عرض شرمندگی از همه عزیزانی كه بارها و بارها تماس گرفتند و

متاسفانه نمی توانستم با ایشان صحبت كنم و تشكر از كامنت ها و پیامك هایی كه بی

جواب ماندند وعزیزانی كه زحمت كشیدند و به ملاقاتم آمدند ولی توفیق دیدارشان

را نداشتم و تشكر مضاعف از خواهرم شیرین كه علیرغم همه مشكلات اش در این

مدت وبلاگ مرا اداره كرد وهمدل همیشگی ام دختر نازنین و گل زنبقم یكتای عزیز

كه بیش از 40 كامنت خصوصی برایم گذاشته است .

دوست تان دارم و به داشتن تان افتخار می كنم                   

                                                            شرمنده مهرتان  پریزاد

   و اما غزل...

                          

امــروز تمـــــام باغ ها یخ زده است

                                    هـــم مریــــم و هــم اقاقیــــا یخ زده است

هر پنـجره زمهریری از تنهائی ست

                                    پـــرواز پـــرنده در هــــــوا یخ زده است

قنــــدیل نگاه ســـردمان می گـــوید

                                     احســـاس میـــان ما دو تا یخ زده است

بوی خوش باران غــــزل هایم نیز

                                      از ســـوز زمستانی مـــــا یخ زده است

تا عـــرش رسیده ناله ی نیمه شبم

                                      شاید ... نكند گـوش خدا یخ زده است!

حسین میدری                                                                                 88/10/6                                                    درود بر پریزاد برکه ی نور
"تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد.."
از شنیدن خبر بیماری تان بسیار دلتنگ شدم اما از اینکه دوباره بهبودی یافته اید و به خانه بازگشته اید تا حدودی از نگرانی درآمدم،
شرمنده که در این مدت سراغی از حال شما نگرفته ام چرا که این خبر تلخ را همین حالا متوجه شدم..
آرزو میکنم سالیان سال در نهایت آرامش و آسایش زندگی کنید و گرد اندوهی هرگز بر خاطر نازنینتان ننشیند..
غزل بسیار بسیار زیبایتان را خواندم و
بی نهایت لذت بردم و بر سر ذوق آمدم،
بی تعارف از آن غزلهای نابی ست که هر شاعری دوست دارد سراینده ی آن خودش باشد و هر بار خواندن آن برای مخاطب شور و تازگی بیشتری دارد،
انتخاب وزن رباعی برای غزل به شرط استفاده ی بهینه و بجا از آن جالب توجه است که در این غزل به خوبی آن را به کار برده اید، ردیفی بسیار نو و تازه که با خود مضمون های جدیدی می آفریند، قافیه ها همگی خوشتراش و مستحکم است بطوری که نمیشود آن را با قافیه ای دیگر جابجا کرد، زبانی نو با ساختاری منسجم،
عاطفه ای سرشار، بهره ی مناسب از موسیقی بیرونی و درونی(تکرار حرف پ در بیت دوم، حرف ن در بیت سوم، حرف ز در بیت چهارم و حرف ش در بیت پایانی موید این مدعاست) اندیشه ای عصیانی و طغیانگر که در بیت پایانی به خوبی نمود پیدا میکند و این رویکرد جسارت و جرات زبانی شاعر را میرساند که بسیار ستودنی ست، ایماژها و تصویرسازی های بعضن بکر و دست اول که شعر را حلاوتی دوچندان می بخشد، ارتباط عمودی بیت ها باهم زنجیروار و دارای استحکام لازم است،
یخ زدن پرواز در هوا فوق العاده تصویری نو و بکر است و نهایت یاس و ناامیدی را میرساند؛ آیا براستی میشد در فرایندی بهتر از این نهایت اندوه و سرخوردگی و ایستایی همه ی جهان را در خود رساند؟یخ زدن نه فقط شامل اشیا و فراتر از آن موجودات زنده بلکه شامل گوشهای خدا هم شده است،اوج غزل را در بیتهای دوم و بیت پایانی دیدم، من این غزل را رباعی بلندی یافتم که مهمترین ویژگی بارز رباعی را در خود دارد و آن چیزی نیست جز
ضربه ی پایانی که با خواندن مصراع آخر اتفاق می افتد و خواننده را در بهت و شگفتی دچار شوکی ناگهانی میکند..
درود بر قلمی اینچنین زیبا آفرین و توانا،
سپاس از فراخوانی اینچنین مهربانانه،
چشم براه سروده های نسروده تان خواهم ماند،
جاودانه نویسا و بشکوه میخواهمتان... http://dobeititar.blogfa.com


نوشته شده در سه شنبه 15 دی 1388 ساعت 01:10 ق.ظ توسط پریزاد   نظرات |


Design By : Pichak