پریزاد برکه نور

در زد کسی انگار که مهمان داریم در سفره گرسنگی فراوان داریم امروز پدر ابر زیادی آورد مانند همیشه شام باران داریم//جلیل صفربیگی

از تو رد پای صدایی ست

از فراز فاصله ها

بر خاطره هایم

و عطر شراب تن ات

كه از پیراهن خیالی ات

می نوشم.

     2

امشب

سه تار دل ام

فقط شور

می زند

شوری اشك،

شوری در سر،

شوری در دل

     3

خنده های ات هم

بوی باران می دهد

وقتی

دل ابری ات را

می تكانی

         4

آرام می باری

گرم می نوازی

توفانی عشق می ورزی

تو به طور شگفت انگیزی

خودت هستی.


     5

آه ...

با تو فاصله ای ندارم

اما...

از تو... تا تو...

چقدر

راه است




نوشته شده در یکشنبه 29 شهریور 1388 ساعت 11:53 ب.ظ توسط پریزاد   نظرات |


در چشم من چو آینــــه تكثیـر می شـوی
                                  
تا شـــــعر من میــآیی و تفسیر می شوی
رنگین كمان خواب من ! ازاوج ها بـگو
                                  
وقتی كه روی خاك زمین گیر می شوی
روزی بیـــا زیارت هفـــــت آسمــان دل
                                  
با خاكیـان بس است كه تحقیر می شوی
گفتی كه سر نوشت مرا از تو دور كرد
                                  
تا كی اسیــر پنــجه تقـــدیر می شــــوی؟
دیوار فاصــله من و ما كرده عشق را
                              كی از ورای فاصــله تعبیر می شــوی؟

با من بیا به فرصــت دیدار آفتــــــاب
                                   
در نور عشق یك شبه تطهیر می شوی


نوشته شده در یکشنبه 22 شهریور 1388 ساعت 11:04 ق.ظ توسط پریزاد   نظرات |


باید بروم
تا آنجا كه
بیابم دوباره جرات پرواز را
بال هایم رنگ صبوری دارند...
و می دانم كه آسمان
منتظرم می ماند
مدتی را كه نیستم؛ نگاه سبز صنوبر صبر
هم چنان مشتاق تلاوت آیات مهر شما ست
                                                                    خدا یارتان
هیچ ارتفاعی برای سقوطم كافی نیست
باید از چشم های تو بیفتم

******=================******

سر درختی های پاییزی

تو آمدی با یك شروع گرم و طـوفانی       با شعر های ناب و پر شوری كه می خواندی

یك كهكشان آواز در عمــق صدای تو       گفتی كه از كــــوچ صبور عشق جـــــا ماندی

                                                     ****
عطر نفسهای تو شعر زندگی میخواند     من در به در دنبـــــال شـــــعر زنــــدگی بودم

میخواستم تا از نگاهی زیر و رو گـردم     خسته ازین تنــــهایی و افســـــــردگی بودم

                                                    ****
آرام در گوشم تمام شب غزل خواندی        گفتی كه راز عشق ورزی خـوب می دانی

در لحن پاییــــزیت آهنــگ صـداقت بود        شد باورم با من تمـــام عمــــــر می مانی

                                                   ****
تب كـرده ام امروز از سـرمای تنـهایی       آن دستهای مهــــربان و گرم و داغ ات كو؟

آفت زده این سردرختی هــای پائیـزی      انگــور هــا و سیـب های سرخ باغ ات كو؟


نوشته شده در جمعه 13 شهریور 1388 ساعت 09:37 ق.ظ توسط پریزاد   نظرات |


Design By : Pichak